Historia sztuki. Interpretacje

Udostępnij strone

KIEROWNIK STUDIÓW:


Dr Olaf Kwapis,
historyk sztuki, absolwent Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, stypendysta La Fondazione Sbranti (Universita di Pisa), adiunkt w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, badacz średniowiecznej i nowożytnej sztuki włoskiej (specjalizacja: historia sztuki średniowiecznego i nowożytnego Rzymu), organizator europejskich podróży edukacyjnych. Autor monografii: Do Rzymu! Sztuka i Wielkie Jubileusze (1300-1575), Warszawa: Wydawnictwo IBL PAN, 2014.

ZAJĘCIA PROWADZĄ M.IN.:

Zajęcia prowadzą wybitni badacze dziejów sztuki i jej interpretatorzy, a wśród nich historycy sztuki, archeolodzy,

Prof. dr hab. Elżbieta Jastrzębowska, kierownik Zakładu Archeologii Klasycznej Instytut Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 2005-2009 była dyrektorem Polskiej Stacji PAN w Rzymie. Zainteresowania badawcze: archeologia i sztuka Rzymu i Cesarstwa oraz wczesnego chrześcijaństwa i wczesnego Bizancjum. Opublikowała m.in.: Sztuka wczesnochrześcijańska, Warszawa,1988 (wyd. 2: Kraków 2008), Miasta Apokalipsy, Warszawa 1999, Rzym w czasach Quo vadis, Warszawa 2001, Podziemia antycznego Rzymu, Poznań 2014.

Prof. IS PAN dr hab. Marta Leśniakowska, historyk i krytyk sztuki, związana z Instytutem Sztuki PAN. Zainteresowania badawcze: historia, teoria i krytyka sztuki, architektury i fotografii XIX-XXI wieku, metodologia historii sztuki. Członek Komisji Ochrony Dziedzictwa Architektonicznego przy Stołecznym Konserwatorze Zabytków,  Rady Programowej Narodowej Galerii Sztuki „Zachęta”, Zarządu Fundacji „Profile”, Zarządu Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych, Stowarzyszenia „Liber Pro Arte”, Rady ds. zabytkowego kampusu Szkoły Głównej Handlowej przy JM Rektorze SGH, profesor wizytujący w IHS UW. Opublikowała m.in.: „Polski dwór” – wzorce architektoniczne, mit, symbol, Warszawa 1992 (wyd. 2: 1996), Architektura w Warszawie, Warszawa 1998 (wyd. 2: 2000, wyd. 3: 2005), Architektura w Warszawie. Lata 1918-1939, Warszawa 2000 (wyd. 2: 2002, wyd. 3: 2005), Architektura w Warszawie. Lata 1989-2001, Warszawa 2002.

Prof. dr hab. Robert Cieślak, literaturoznawca, kulturoznawca, medioznawca i dziennikarz, kierownik Zakładu Antropologii Mediów w Instytucie Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego. Zainteresowania badawcze: pogranicza i korespondencje sztuk, przemiany mediów oraz ich społeczne i kulturowe oddziaływanie, historia i teoria teatru. Opublikował m.in. Oko poety. Poezja Tadeusza Różewicza wobec sztuk wizualnych (1999); Poezja wobec kryzysu władzy wzroku. Studia o słowie, obrazie i percepcji (2006); Teatr Anny Augustynowicz (2011); Widzenie Różewicza (2013); Poezja jako poznanie. Studia z poetyki oglądu (2013).

Prof. ASP dr hab. Waldemar Baraniewski, historyk sztuki, absolwent Instytutu Historii Sztuki UW, doktoryzował się (1987) i habilitował (2001) w macierzystej uczelni, gdzie jako profesor pracował do 2013 r. Od października 2013 profesor na Wydziale Zarządzania Kulturą Wizualną Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Prowadzi badania nad sztuką powszechną i polską XIX i XX wieku. Krytyk i kurator wystaw. Członek Stowarzyszenia Historyków Sztuki i Komitetu Nauk o Sztuce Polskiej Akademii Nauk. Współzałożyciel i członek Rady Naukowej Fundacji ARS AURO PRIOR i Fundacji Polskiej Sztuki Nowoczesnej. Członek Rady Naukowej Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie i Muzeum Sztuki w Łodzi.

Prof. ASP dr hab. Wojciech Włodarczyk, historyk sztuki, absolwent Instytutu Historii Sztuki UW, doktoryzował się na Uniwersytecie Jagiellońskim, habilitował zaś w macierzystej uczelni. Zajmuje się sztuką współczesną. Prezes Stowarzyszenia Historyków Sztuki. Organizator Muzeum ASP i jego pierwszy kierownik. Projektodawca Wydziału Zarządzania Kulturą Wizualną z unikatową specjalnością Kultura Miejsca. Organizator licznych sesji i seminariów, autor książek, członek rad naukowych i programowych. W latach 1976–81 działacz podziemnego Polskiego Porozumienia Niepodległościowego. W III RP minister, poseł na Sejm I i III kadencji. Z jego inicjatywy powołano stałą sejmową Komisję d/s Kontroli Państwowej. Członek pierwszej Rady Służby Cywilnej.

Dr hab. Piotr Korduba, historyk sztuki, ur. 1976, adiunkt w Instytucie Historii Sztuki UAM, zajmuje się kulturą zamieszkiwania, wzornictwem, niemiecko-polskimi relacjami artystyczno-historycznymi, a także problematyką miejską. Stypendysta Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej, DAAD, Herzog-August Bibliothek w Wolfenbüttel, członek polskich i zagranicznych stowarzyszeń, juror w konkursie Sybilla na polskie wydarzenie muzealne. Współpracuje m. innymi z Muzeum Narodowym w Warszawie, Muzeum Warszawy, Domem Spotkań z Historią, Centrum Architektury, Fundacją Bęc Zmiana, Centrum Kultury Zamek w Poznaniu. Autor wielu artykułów i książek, w tym: Patrycjuszowski dom gdański w czasach nowożytnych (Warszawa 2005), Sołacz. Domy i ludzie (Poznań 2009, 2012); Na starym Grunwaldzie. Domy i ich mieszkańcy (Poznań 2012) [wraz z A. Paradowską]. Ostatnio wydał Ludowość na sprzedaż. Towarzystwo Popierania Przemysłu Ludowego, Cepelia, Instytut Wzornictwa Przemysłowego, Warszawa 2013 oraz przygotował międzynarodową wystawę oraz publikację Ernst Stewner – niemiecki fotograf Polski/Ernst Stewner – ein deutscher Fotograf in Polen, Marburg 2014 [wraz z D. Poppem].

Dr Magdalena Wróblewska, historyk sztuki, pracuje w Zakładzie Historii Sztuki i Kultury Nowoczesnej Uniwersytetu Warszawskiego. Od 2015 roku pełni funkcję pełnomocnika Dyrektora Muzeum Warszawy ds. badań naukowych. Napisała doktorat na temat fotograficznej reprodukcji dzieła sztuki i jej funkcji w kształtowaniu historii sztuki jako dyscypliny akademickiej, za który otrzymała nagrodę im. ks. prof. Szczęsnego Dettloffa. Stypendystka Lieven Gevaert Centre for Photography, Katholieke Universiteit Leuven (2010), Kunsthistorisches Institut in Florenz- Max-Planck-Institut i Staatliche Museen zu Berlin (2012-2014), Ruskin Library- Lancaster University (2014) oraz Henry Moore Institute w Leeds (2014-2015). Zainteresowania badawcze: sztuka i kultura XIX- XXI wieku, historia i teoria fotografii, metodologia historii sztuki. Opublikowała m.in.: Fotografie ruin. Ruiny fotografii. 1944-2014/ Ruins in photographs. Photographs in ruins. 1944-2014, Warszawa 2014.

Dr Filip Burno, absolwent Uniwersytetu Warszawskiego, wykładowca ASP i UW. Zajmuje się architekturą i urbanistyką XIX i XX w., szczególnie związkami architektury i ideologii, a także zagadnieniami: miasto i pamięć, wytwarzanie miejskiej przestrzeni, architektura i tożsamość etniczna, kultura wizualna i projekty modernizacyjne XX w.Opublikował m.in.: Barcelona od połowy XIX w. Do czasów obecnych: od miasta przemysłowego do ponowoczesnej metropolii (2008), Świątynie nowego państwa: kościoły rzymskokatolickie II Rzeczpospolitej (2012), Uczynić Madryt większym: architektura Madrytu drugiej płowy XIX wieku (2010).

Dr Jarosław Trybuś, historyk sztuki, krytyk architektury, wykładowca, wicedyrektor Muzeum Warszawy. W 2008 był wraz z Grzegorzem Piątkiem kuratorem wystawy w pawilonie polskim Hotel Polonia The Afterlife of Buildings/Budynków życie po życiu na XI Biennale Architektury w Wenecji (2008) nagrodzonej Złotym Lwem za najlepszą ekspozycję narodową. Opublikował m.in.: Przewodnik po warszawskich blokowiskach, Warszawa 2011, Warszawa niezaistniała. Niezrealizowane projekty urbanistyczne i architektoniczne Warszawy dwudziestolecia międzywojennego, Warszawa 2012.

REKRUTACJA ONLINE


Kontakt:
Dział Rekrutacji Collegium Civitas
tel. 22 656 71 89
email: rekrutacja@civitas.edu.pl

pokój 1210, Pałac Kultury i Nauki, 12 piętro
plac Defilad 1, 00-901 Warszawa