Międzynarodowa Współpraca Rozwojowa

Międzynarodowa współpraca rozwojowa (międzynarodowa współpraca na rzecz rozwoju, określenie zastępujące wcześniej stosowane pojęcie pomocy rozwojowej) jest obszarem zyskującym coraz większe znaczenie w globalizujących się stosunkach międzynarodowych. Jej początki, w postaci pomocy rozwojowej, sięgają połowy XX w. (Plan Marshalla), następnie jej idea ewoluowała wraz ze zmianami zachodzącymi na arenie międzynarodowej, nabierając znaczenia w miarę postępów procesu dekolonizacji, stając się istotnym elementem debaty Północ-Południe, przechodząc kryzys zaufania do koncepcji pomocy rozwojowej, aż po zwieńczenie w postaci Milenijnych Celów Rozwoju i Deklaracji Paryskiej nt. Skuteczności Pomocy z 2005. Długofalowym celem międzynarodowej współpracy rozwojowej jest zmniejszanie dysproporcji rozwojowych występujących pomiędzy państwami rozwiniętymi a resztą świata, w szczególności rozwijającymi się krajami Afryki, Azji i Ameryki Łacińskiej. 

W warunkach polskich jest to problematyka stosunkowo nowa, przynajmniej jeśli chodzi o udział naszego kraju w systemie międzynarodowej współpracy rozwojowej w charakterze donatora. Dopiero w ostatnich latach, w rezultacie skutecznie przeprowadzonej transformacji systemowej oraz akcesji do UE,  Polska, z biorcy międzynarodowej pomocy rozwojowej, stała się jej dawcą, zobowiązanym do świadczenia na rzecz krajów objętych tą pomocą zarówno w układzie bilateralnym, jak też włączającym się do międzynarodowej współpracy rozwojowej w ramach Unii (największego dawcy pomocy w skali globalnej) oraz poprzez różne inicjatywy wielostronne (np. OECD).  

Związana z międzynarodową współpracą na rzecz rozwoju problematyka ma charakter wielowymiarowy, wchodzące w jej zakres zagadnienia są przedmiotem zainteresowania różnych dyscyplin – nie tylko stosunków międzynarodowych, ale także ekonomii, politologii, socjologii czy antropologii - stąd konieczność konsekwentnego jej ujmowania w perspektywie interdyscyplinarnej.
Punktem wyjścia do prac nad przygotowaniem programu dla potrzeb specjalizacji jest określenie kompetencji w zakresie wiedzy i umiejętności, składających się na profil absolwenta tej specjalizacji. Kompetencje te wynikają z potrzeb instytucji – przyszłych pracodawców. Z rozpoznania tych potrzeb wynika, iż obok kompetencji, przewidzianych dla wszystkich absolwentów SM, absolwenci specjalizacji MWR powinni opanować:

- w zakresie wiedzy: orientację na temat podstawowych problemów społecznych, ekonomicznych i politycznych, z jakimi borykają się kraje rozwijające się; roli uwarunkowań kulturowych problemów krajów rozwijających się; wiedzę nt. systemu międzynarodowej współpracy rozwojowej, polityki rozwojowej i pomocy rozwojowej, zarówno jeśli chodzi o uczestników, jak i formy, programy, mechanizmy oraz procedury współpracy; wiedzę nt. systemu finansowania międzynarodowej współpracy rozwojowej; ocena jej skuteczności i efektywności; udział Polski w MWR.

- w zakresie umiejętności: kompetencje niezbędne do trafnego identyfikowania problemów rozwojowych, ich diagnozowania, analizy uwarunkowań, przygotowywania aplikacji i dokumentacji programów i projektów rozwojowych, ich oceny, monitorowania przebiegu programów i projektów rozwojowych i ewaluacji ich rezultatów; kompetencje w zakresie komunikacji i negocjacji. Warunkiem nieodzownym zajmowania się jakąkolwiek aktywnością w zakresie MWR jest biegła znajomość języka angielskiego